Huis verkopen Fast

In onroerend goed, een korte verkoop is wanneer een bank of een hypothecaire kredietverstrekker instemt met korting een lening saldo als gevolg van een economische ontberingen van de kant van de hypotheekgever. De huiseigenaar / schuldenaar verkoopt het gehypothekeerde goed voor minder dan het saldo van de lening, en draait op de opbrengsten van de verkoop aan de kredietgever in volle tevredenheid van de schuld. In dergelijke gevallen zal de kredietgever het recht hebben om goedkeuren of afkeuren van een voorgenomen verkoop.

Verzachtende omstandigheden invloed op het al dan niet banken zullen korting een lening evenwicht. Deze omstandigheden zijn meestal gerelateerd aan de huidige vastgoedmarkt klimaat en de individuele lener de financiële situatie.

Een korte verkoop doorgaans wordt uitgevoerd om te voorkomen dat een huis te voorkomen. Vaak een bank kiest voor een korte verkoop als ze geloven dat het zal resulteren in een kleinere financiële verliezen die tot dan. Voor de huiseigenaar, de voordelen omvatten het vermijden van een afscherming van hun krediet geschiedenis. Daarnaast wordt een korte verkoop is doorgaans sneller en minder duur dan een afscherming. [1]

Kortom, een korte verkoop is niets meer dan onderhandelen met onderpand houders een payoff voor minder dan wat ze verschuldigd zijn, of liever een verkoop van een schuld, in het algemeen op een stuk van onroerend goed, de korte van de volledige schuld bedrag.

Kredietverstrekkers hebben een afdeling (meestal wel een verlies beperkingsmaatregelen afdeling) die processen kort mogelijke verkoop transacties. Typisch, hypotheekverstrekkers accepteren geen korte koop aanbiedt of verzoeken om short sales tot een ingebrekestelling is afgegeven of opgenomen met de plaats waar het onroerend goed gelegen is. Kredietverstrekkers moeten goedkeuren van een koper of listing agent van de Commissie op voorhand, een primaire reden voor niet-bemiddeld korte verkopen met een specialist of bemiddelaar op te slaan op de marge. [2] Veel van deze bemiddelaars werken met een particuliere kredietverlening partij voor hun financiering, zoals een partner of syndicaat.

Kredietverstrekkers hebben een wisselende tolerantie voor korte verkoop en verzacht verliezen. De meerderheid van de kredietverstrekkers hebben een vooraf vastgestelde criteria voor dergelijke transacties. Andere verkeert kredietverstrekkers kunnen toestaan een redelijk aanbod aan een verlies mitigator goedkeuring. "Red Tape" is zeer vaak in het kort de verkoop, vergelijkbaar met REO en HUD eigenschappen, die mogelijk meerdere niveaus van de goedkeuringen en voorwaarden. Junior pandrechten, zoals tweede morgagees, HELOC kredietverstrekkers en Hoa (speciale beoordeling pandrechten), kan het nodig zijn dat de goedkeuring van de korte verkoop. Frequente bezwaarschriften naar de korte verkoopbeperkingen zijn fiscale lieners (inkomen, nalatenschap of corporate franchise belastingen - in tegenstelling tot onroerend goed belastingen, die voorrang hebben, zelfs niet-geregistreerde) en monteur het retentierecht houders. Het is mogelijk voor junior lien houders om te voorkomen dat de korte verkoop.

Hoewel het vaak zo niet vaak voor dat een kredietgever te vergeven het saldo van de lening in kwestie, is het onwaarschijnlijk dat een retentierecht houder die geen hypotheekhouder zal vergeven elk van hun evenwicht. Verder is het voor een kredietverstrekker achterwege te laten bijwerken van de nul-saldo en afwikkeling optie op de hypotheekgever de kredietwaardigheid verslag, of zelfs plat weigeren dit te doen "als gevolg van hun financiële verlies."

[edit] De hypotheek vergiffenis Debt Relief Act van 2007
Wanneer de kredietgever besluit vergeef alle of een gedeelte van een lener de schuld en accepteren minder, het kwijtgescholden bedrag wordt beschouwd als het inkomen van de leningnemer en is aansprakelijk te worden belast.

Echter, na de ondertekening van de hypotheek vergiffenis Schuldenverlichting Act van 2007 door president Bush, wijzigingen zijn aangebracht om dergelijke belastingverplichting en de leningnemer en leninggever vrijelijk samen te werken om tot een gemeenschappelijke oplossing te vinden die gunstig is voor beide partijen. Deze bescherming is beperkt tot de primaire woningen zodat overleg met een fiscaal adviseur is nodig ervoor te zorgen dat een kredietnemer in aanmerking. [3]

[bewerk] Referenties